Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
"I think nature imagination is so much greater than men’s. She’s never gonna let us relax." - R.P.Feyneman                 "Life is not amount of breaths you take it’s, the moments that take your breath away." - Hitch                 "Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever." - Mahatma Gandhi                 "I Love Living Life. I Am Happy." - Nick Vujicic                 "Why should I refuse a good dinner simply because I don't understand the digestive processes involved?" - Oliver Heaviside

Promieniowanie α β γ

Wstęp

W niniejszym artykule będę próbował przedstawić jak najwięcej fotografii śladów różnego rodzaju cząstek i rozpadów promieniotwórczych. Zapraszam do zapoznania się z treścią.

Cząstki alfa

Jądra Helu, czyli cząstki alfa to dość łatwe do zaobserwowania produkty rozpadów promieniotwórczych. Pojedyncza cząsteczka składa się z dwóch protonów i neutronów. Obdarzona jest ładunkiem dwukrotnie większym od elementarnego. Z uwagi na duże energie kinetyczne przeważnie w komorze wilsona tworzy dobrze widoczne grube ślady. Łatwodostępnymi źródłami są pierwiastki takie jak: Ameryk 241(5.486MeV, detektory dymu), Uran 238 (4.270MeV, szkło uranowe), Tor 232(4.083MeV, czerwone wolframowe elektrody spawalnicze TIG )

Zdj.1 Rozprężeniowa komora Wilsona - cząsteczki alfa (241Am) ,

Zdj.2 Komora dyfuzyjna - cząsteczki alfa (241Am)

Promieniowanie Beta

Na ogół wyróżniamy dwa rodzaje promnieniowania beta: beta minus oraz beta plus. Pierwszym z nich są elektrony natomiast drugim ich antyczastki - pozytony. Zdecydowanie częstrzym zjawiskiem jest promieniowanie beta minus. Sposób na ich odróznienie jest bardzo prosty. Ponieważ cząsteczki posiadają różnoimienny ładunek elektryczny w jednorodnym polu magnetycznym ich tor będzie skierowany w przeciwne strony.

Promieniowanie Gamma

Promieniowania gamma w komorze Wilsona nie można wykryć bezpośrednio jednakże istnieją trzy zjawiska, które świadczą o jego obecności.

Efekt fotoelektryczny

Zachodzi w wypadku kiedy foton przekaże cała energię związanemu elektronowi. Energię kinetyczną swobodnego elektronu opisuje wtedy równanie zaproponowane przez Einsteina Ekin = hv-W, gdzie h - stała Plancka, v - częstotliwość padającego promieniowania, W - praca wyjścia dla danego materiału.

Zjawisko Comptona

W odróżnieniu od efektu fotoelektrycznego w zjawisku Comptona foton przekazuje tylko część swojej energii elektronowi, zmieniając przy tym swoją częstotliwość.

Kreacja par

Najciekawsze zjawisko, jakie można zobaczyć w warunkach domowych. Kreacja par to proces, w którym podczas wejścia wysokoenergetycznego fotonu w silne pole elektryczne, (np. w pobliżu jadra atomowego) zachodzi jego rozpad na elektron i pozyton. Aby mogło dojść do takiego zjawiska foton musi mieć energię równą co najmniej sumie energii spoczynkowych elektronu i pozytonu. Energia ta wynosi 1.022 MeV. Niestety promieniowanie gamma o tak dużych energiach emitowane w wyniku rozpadów jądrowych w przypadku łatwo dostępnych izotopów jest dość rzadkim zjawiskiem. Dobrym materiałem jest kobalt 60 o energiach 1.1732MeV, 1.3325MeV.

Copyright © IronWolf 2010 - 2011